هـــــى رفیـــق ... زیـــــاد خـــوبــــــى نكــــــــن ! 

انســــان استـــــــــــــ ، فـــرامــوشكـار  استــــــــــــــ !

 از تنهایــــــى اش كــه در بیــایــــــد ،  تنهــــایـــى اتــــــ را دور مـــــی زنــــد !

پشتــــــــ مــــى  كنـــــد بــه تـــو ، بـــه گـــذشتـــه اش !

حتّــــى روزى مـــــی  رســـــد كـــه به تـــو مــــی گـــویـــــد : شمــــا...؟